Tibetanski
kameni diskovi
Visoko
u planinama Baja-Kara-Ula na
granici Kine i Tibeta, tim arheologa
je 1938. obavljao veoma detaljno
ali rutinsko istraživanje niza
međusobno povezanih pećina.
A onda su iznenada otkrili redove
pažljivo aranžiranih grobova
i u njima skelete onih koji
su verovatno pripadali rasi
ljudskih bića. Verovatno, jer
su imali izdužena i tanka tela
i veoma velike, previše razvijene
glave.
U početku
se mislilo da su pećine bile
dom dotad nepoznate vrste čovekolikih
majmuna. Ali dok je proučavao
skelete, jedan od arheologa
se sapleo o veliki okrugli kameni
disk, poluzakopan u prašini
pećine. Disk je izgleda kao
artefakt iz kamenog doba. U
sredini je imao rupu, a u krug
se pružala užlebljena spirala
pažljivo ispisanih karaktera.
Niko nije razumeo značenje pisane
poruke. Disk je označen, zaveden
i odložen među mnoge druge nalaze
iz te oblasti.
Tokom
sledećih 20 godina, najbolji
stručnjaci Kine su pokušavali
da prevedu poruku sa diska.
Konačno je doktor Cum Um Nui
uspeo da je dešifruje. Pekinška
Akademija za praistoriju mu
je zabranila da objavi nalaze.
Dvadeset sedam godina kasnije,
1965, u tim istim pećinama otkriveno
je još 716 diskova sa urezanim
karakterima. Oni su pričali
priču o "svemirskoj sondi" stanovnika
sa druge planete koji su dospeli
u planine Baja-Kara-Ula. Tu
su se spustili prinudno. Njihove
miroljubive namere su pogrešno
protumačene, pa su ih članovi
plemena Han koji su živeli u
susednim pećinama, nemilosrdno
lovili i ubijali. Došljaci su
sebe nazivali Drope. Zapisali
su da su na Zmelju stigli svojom
svemirskom letilicom iz oblaka.
Letilica se srušila u udaljenim,
negostoljubivim planinama. Nije
bilo načina da poprave svoj
brod ili da sagrade novi.
Legende
iz tog kraja govore o malim,
koščatim i suvonjavim ljudima
žutih lica koji su davno, davno
stigli iz oblaka. Ljudi su imali
ogromne ispupčene glave i slabašna
tela. Bili su toliko ružni,
da su ih svi lovili i ubijali.
Ovaj opis savršeno odgovara
telima otkrivenim u pećinama
s početka priče. Zidovi pećina
bili su ukrašeni grubim slikama
Sunca, Meseca, zvezda koje je
nemoguće identifikovati i Zemlje.
Sva ova nebeska tela su povezana
tačkastim linijama.
Pećinski
crteži Dropa su, procenjuju
naučnici, stari najmanje 12
000 godina. Tu pećinsku oblast
još uvek naseljavaju dva polutrogloditska
plemena, koja se zovu Han i
Dropa. članovi plemena izgledaju
veoma čudno. Izuzetno su krhki
i kržljavi i visoki jedva 1,5m.
Uopšte ne liče ni na tipične
Kineze ni na tipične Tibetance.
Nekoliko
tibetanskih diskova je testirano
u Rusiji. Tamošnji naučnici
su otkrili da diskovi sadrže
velike količine kobalta i drugih
metalnih supstanci. Kada se
stave na specijalna postolja,
diskovi vibriraju i bruje neuobičajenim
ritmom, kao da kroz njih prolazi
električno pražnjenje. Kao da
zajedno formiraju deo nekakvog
električnog kola.