Buđenje
vodenog tigra
Jedan
od najmanje dokumentovanih južnoameričkih
kriptida je vodeni tigar. Malo
je onih koji su verovali u njegovo
postojanje. Ali serija skorašnjih
svedočenja ljudi koji su ga
videli i opis ove misteriozne
vodene životinje, prikupljeni
su tokom poslednje ekspedicije
u prašumu Gvajane koju je predvodio
Ričard Frimen.
Prema
najnovijim podacima, gvajanski
vodeni tigar je tufnast sa crnim
pegama na beloj pozadini. Tufne
na telu liče na jaguarove, a
po glavi ima štrafte kao tigar.
Krzno jedne takve zveri viđeno
je prvi put tek 70tih godina.
Potpuno je odgovaralo prethodnom
opisu i bilo je dugačko 3m zajedno
sa repom. Međutim, prema nekim
pričama, vodeni tigar se može
pojavi i u mnogim drugim bojama.
Jedan od stanovnika gradića
Point Rančo po imenu Elmo, tvrdio
je da vodeni tigrovi love u
čoporu i da svaki čopor predvodi
alfa mužjak koga je Elmo nazvao
gospodar. Gospodar organizuje
lov, pričao je Elmo, a love
mlađi članovi čopora.
Pre pola
veka, dr Bernard Huvelmans se
kratko osvrnuo na južnoameričkog
vodenog tigra u svojoj knjizi
Trag nepoznatih životinja
(1958.) i nagovestio da je možda
reč o džinovskoj vidri izolovanoj
od vrste čuvene Pteronura
brasilliensis. Ipak,
pitanje je da li se na osnovi
najnovijih podataka može i dalje
tvrditi da je vodeni tigar zapravo
džinovska vidra. Ima onih koji
ističu sličnosti između vodenih
tigrova iz Južne Amerike i određenih
vodenih kriptida iz tropske
Afrike koje, zavisno od oblasti,
nazivaju vodenim lavovima i
vodenim leopardima. Huvelmans
smatra da ove afričke životinje
mogu biti potomci tigra sa sabljastim
zubima koji je kao sekundarnu
razvio i sklonost ka životu
u vodi. Može li se isto objašnjenje
primeniti na južnoameričke vodne
tigrove?
Zanimljivo
da je opet u Gvajani, primećen
i enigmatski kriptid koji živi
u rekama. Kažu da podseća na
morža, a lokalno stanovništvo
ga naziva maipolina.
Njegov opis, međutim, ne podudara
se sa opisom vodenog tigra jer
maipolina na telu nema tufne.